Strona główna  /  Elektronika  /  Samsung SGH-E700 – dane techniczne, funkcje, opinie

✦ AI
Otwarty, srebrny telefon z klapką Samsung SGH-E700 leżący na drewnianym biurku w ciepłym, nostalgicznym świetle.

Samsung SGH-E700 – dane techniczne, funkcje, opinie

Samsung SGH-E700 to składany telefon z 2003 roku, aparatem 0,31 Mpix, dwoma kolorowymi ekranami i obsługą GPRS. Wyróżniały go elegancka obudowa, 40-tonowa polifonia oraz rozbudowane funkcje fotograficzne. Sprawdź jego parametry, możliwości i kryteria oceny używanego egzemplarza.

Samsung SGH-E700 – najważniejsze dane techniczne

Model zadebiutował w sierpniu 2003 roku jako telefon z klapką, przeznaczony dla osób ceniących wygląd oraz funkcje multimedialne. Obudowa ma wymiary 90 × 45 × 23 mm, a masa urządzenia wynosi 85 g wraz ze standardowym akumulatorem. Ciemnoniebieskie tworzywo, srebrna ramka i brak zewnętrznej anteny nadawały mu charakterystyczny wygląd.

W dokumentacji pojawiają się dwie wartości pojemności baterii – 780 oraz 800 mAh. Chodzi o wymienny akumulator litowo-jonowy lub opisywany w materiałach testowych jako litowo-polimerowy. Przy typowym użytkowaniu telefon działał około 4–5 dni na jednym ładowaniu.

Parametr Dane Informacja dodatkowa
Data premiery Sierpień 2003 Telefon składany
Wymiary i masa 90 × 45 × 23 mm, 85 g Waga z baterią
Bateria 780–800 mAh Wymienna, bez szybkiego ładowania
Sieć 900/1800 MHz, GPRS klasa 10 Brak LTE i 5G
Karta SIM miniSIM Jedno gniazdo

Jakie ekrany ma Samsung SGH-E700?

Po otwarciu klapki użytkownik otrzymuje wewnętrzny wyświetlacz TFT o rozdzielczości 128 × 160 pikseli. Panel prezentuje do 65 tysięcy kolorów, dlatego menu, zdjęcia i animacje wyglądały wyraźnie lepiej niż na monochromatycznych ekranach starszych telefonów.

Na zewnętrznej części obudowy umieszczono kolorowy ekran OLED o rozdzielczości 96 × 64 piksele. Wyświetla 256 kolorów i pokazuje między innymi godzinę, zasięg, poziom baterii, nieodebrane połączenia oraz identyfikację rozmówcy. Po zamknięciu telefonu działa także jako wizjer do autoportretów.

Obudowa i mechanizm klapki

Konstrukcja jest zwarta i dobrze spasowana. W testowanym egzemplarzu nie występowało skrzypienie ani trzeszczenie tworzyw, a mechanizm klapki pracował pewnie. Bateria z pokrywą tworzyła stabilny moduł, natomiast kartę SIM umieszczano w prowadnicach pod akumulatorem.

Gniazda zabezpieczono zaślepkami chroniącymi je przed kurzem. Luźno dopasowana osłona złącza ładowarki mogła jednak z czasem wypaść. To drobny element, lecz przy ocenie używanego telefonu warto sprawdzić jego obecność.

Wyświetlacz wewnętrzny ma 128 × 160 pikseli i obsługuje 65 tysięcy kolorów, a zewnętrzny panel OLED oferuje 96 × 64 piksele oraz 256 kolorów.

Aparat fotograficzny i multimedia

Wbudowany aparat fotograficzny 0,31 Mpix wykonywał zdjęcia w maksymalnej rozdzielczości VGA, czyli 640 × 480 pikseli. Dostępne były też formaty QVGA 320 × 240, QQVGA 160 × 120 oraz 128 × 120 pikseli przeznaczone do wiadomości MMS.

Użytkownik mógł wybrać cztery poziomy jakości zapisu: Superfine, Fine, Normal i Economy. Aparat oferował pięciokrotny zoom cyfrowy, regulację jasności, samowyzwalacz, obracanie obrazu oraz kilka efektów, takich jak negatyw, sepia, szkic i skala szarości.

Tryby fotografowania

Telefon pozwalał korzystać z kilku trybów pracy aparatu. Przy zamkniętej klapce zewnętrzny ekran ułatwiał wykonanie autoportretu. Dostępne były również serie zdjęć, tryb nocny i zapis bez podglądu.

Na fotografie przeznaczono około 9 MB pamięci. Zdjęcie można było ustawić jako tapetę, wysłać w wiadomości MMS albo dołączyć do wiadomości e-mail. Bezpośredni transfer fotografii przez podczerwień nie działał, więc przesyłanie plików do komputera wymagało kabla sprzedawanego osobno.

Dźwięki i gry Java

Jedną z mocniejszych stron telefonu była 40-tonowa polifonia. Wbudowany rejestrator dźwięku pozwalał nagrać fragment i użyć go jako sygnału połączenia. Nowe dzwonki oraz obrazki można było pobierać przez przeglądarkę WAP 2.0.

Obsługa J2ME umożliwiała instalowanie gier i prostych aplikacji. Pamięć Java wynosiła 600 kB, co wystarczało mniej więcej na kilka lub kilkanaście niewielkich programów. Fabrycznie telefon miał gry Honey Ball, Go Hamster, Bowling, Snow Ball Fint i Buble Smile.

Funkcje, komunikacja i oprogramowanie

Menu podzielono na osiem głównych kategorii: wiadomości, spis połączeń, ustawienia dźwięku, ustawienia aparatu, organizer, usługi sieci, rozrywkę oraz aparat. Przy odpowiedniej karcie SIM pojawiało się także menu usług operatora.

Samsung SGH-E700 obsługiwał wiadomości SMS, EMS i MMS. W pamięci telefonu można było zapisać do 200 wiadomości, po wcześniejszym wykorzystaniu miejsca na karcie SIM. Książka adresowa mieściła do 1000 kontaktów z numerami domowymi, służbowymi, faksu, dodatkowymi oraz adresami e-mail.

Organizer i port podczerwieni

Wśród narzędzi znalazły się kalendarz, lista zadań, alarmy, kalkulator, przelicznik walut, czas na świecie, timer i stoper. Brakowało jednak synchronizacji kontaktów, kalendarza oraz zadań z komputerem.

Port IrDA służył do połączenia z komputerem w trybie modemu i wymiany wizytówek. Nie pozwalał na wygodne przesyłanie zdjęć ani całej książki adresowej. Program PC Link umożliwiał wgrywanie tapet i dźwięków, lecz nie rozwiązywał problemu pełnej synchronizacji.

Złącza i łączność

Urządzenie korzystało z niestandardowego złącza ładowarki, połączonego z portem danych. W zestawie znajdowała się ładowarka, zestaw słuchawkowy oraz pasek na rękę, choć przy zakupie używanego egzemplarza akcesoria mogą już nie być kompletne.

Telefon działał w sieciach GSM 900/1800 MHz i obsługiwał GPRS klasy 10. Nie miał Wi-Fi, Bluetooth, LTE, 5G ani gniazda karty pamięci. To sprzęt do rozmów, wiadomości i podstawowego internetu WAP, nie do współczesnej transmisji danych.

Jak ocenić używany egzemplarz?

Samsung SGH-E700 spełnia wymogi techniczne skupu tylko wtedy, gdy jest sprawny i kompletny w najważniejszych obszarach. Przy oględzinach nie wystarczy sprawdzić, czy telefon reaguje na przycisk zasilania. Trzeba też przetestować ekran, klapkę, aparat, baterię oraz ładowanie.

Przed wyceną sprawdź następujące elementy:

  • wyświetlacz bez pęknięć, głębokich rys, przebarwień i martwych obszarów,
  • włączanie oraz wyłączanie telefonu bez samoczynnych restartów,
  • działanie klawiatury, głośnika, mikrofonu, aparatu i portu podczerwieni,
  • sprawną baterię, która nie puchnie i utrzymuje ładunek,
  • obudowę bez złamań, wygięcia, śladów zalania oraz poważnych luzów,
  • brak blokady urządzenia i możliwość korzystania z karty SIM,
  • ładowarkę kompatybilną z niestandardowym złączem telefonu,
  • potwierdzenie, że urządzenie kupione na raty zostało całkowicie spłacone.

Uszkodzony ekran, zalanie, wygięta obudowa albo niesprawna bateria mogą wykluczyć telefon z wykupu, nawet jeśli urządzenie się uruchamia.

Samsung SGH-E700 – dla kogo?

Ten model trafia przede wszystkim do osób zainteresowanych klasycznymi telefonami z klapką, kolekcjonerów oraz użytkowników potrzebujących prostego urządzenia do rozmów i SMS-ów. Jego atutami pozostają dwa kolorowe ekrany, aparat VGA, dobra jakość obudowy i wymienna bateria.

Trzeba zaakceptować ograniczenia typowe dla konstrukcji z 2003 roku. Brak Bluetooth, Wi-Fi, karty pamięci i wygodnego transferu plików utrudnia codzienne korzystanie, a pamięć Java 600 kB szybko się zapełnia. Przed zakupem używanego egzemplarza szczególnie dokładnie sprawdź ekran OLED, zawias i stan akumulatora.

FAQ – najczęściej zadawane pytania

Kiedy premiera Samsung SGH-E700 i jaka jest jego konstrukcja?

Telefon zadebiutował w sierpniu 2003 roku i ma formę składanej klapki.

Jakie ekrany posiada SGH-E700 i jakie mają rozdzielczości?

Wewnątrz jest wyświetlacz TFT 128×160 pikseli (65 tys. kolorów), a na zewnątrz OLED 96×64 piksele (256 kolorów).

Jaka bateria była stosowana i ile wytrzymuje na jednym ładowaniu?

Telefon używał wymiennego akumulatora 780–800 mAh i przy normalnym użytkowaniu pracował około 4–5 dni.

Jakie możliwości fotograficzne oferuje aparat?

Wbudowany aparat ma 0,31 Mpix (VGA 640×480) z pięciokrotnym zoomem cyfrowym, kilkoma trybami jakości i efektami obrazu.

Czy SGH-E700 ma nowoczesne łącza bezprzewodowe jak Bluetooth czy Wi‑Fi?

Nie — telefon obsługuje tylko GSM 900/1800 i GPRS klasa 10, bez Bluetooth, Wi‑Fi, LTE, 5G czy slotu na kartę pamięci.

Jakie multimedia i gry można było instalować?

Obsługiwano J2ME z pamięcią Java około 600 kB, co pozwalało na kilka lub kilkanaście prostych gier i aplikacji, oraz 40-tonową polifonię dźwięków.

Na co zwrócić uwagę przy kupnie używanego egzemplarza?

Sprawdź ekran, zawias klapki, aparat, akumulator, ładowanie oraz brak śladów zalania czy wygięć obudowy i zgodność ładowarki z niestandardowym złączem.

Dla kogo przeznaczony jest Samsung SGH-E700?

To telefon dla miłośników klasycznych klapek, kolekcjonerów i osób potrzebujących prostego urządzenia do rozmów i SMS‑ów, akceptujących ograniczenia z 2003 roku.

Redakcja wkretka.pl

Zespół redakcyjny wkretka.pl z pasją śledzi świat RTV, AGD, multimediów oraz Internetu. Chętnie dzielimy się naszą wiedzą, pomagając czytelnikom zrozumieć nawet najbardziej złożone technologie w prosty i przystępny sposób. Razem odkrywamy nowoczesne rozwiązania!

Może Cię również zainteresować

Potrzebujesz więcej informacji?